Αυτός ο συλλογικός τόμος περιλαμβάνει μελέτες Πανεπιστημιακών Καθηγητών και Ερευνητών που επιχειρούν να ανιχνεύσουν τους αρμούς ανάμεσα στις τρεις θεμελιώδεις για την ανθρώπινη σκέψη και πνευματική δημιουργία θεματικές έννοιες, την φιλοσοφία, την αυτογνωσία και την επιμέλεια ψυχής/εαυτού, εκκινώντας από την αρχαία φιλοσοφική προσέγγιση της σχέσεως μεταξύ τους, η πιο γνωστή εκδοχή της οποίας είναι το σωκρατικό αίτημα για την επιμέλεια της ψυχής, και επεκτείνοντας το ενδιαφέρον τους σε όλες τις μεταγενέστερες περιόδους της ελληνικής φιλοσοφίας, μέχρι και την νεοελληνική φιλοσοφία. Ο αναγνώστης θα έχει την ευκαιρία να έρθει σε επαφή με κείμενα που ερευνούν ενδελεχώς την μυθική σύλληψη της ψυχής, στοιχεία συναφή με το θέμα της αυτογνωσίας και της επιμέλειας εαυτού που υπάρχουν στο Ιπποκρατικό corpus, όψεις της πλατωνικής προσεγγίσεως της σχέσεως μεταξύ φιλοσοφίας και ιατρικής, την ψυχαναλυτική σκοπιά της πλατωνικής προσεγγίσεως της σωφροσύνης, την σχέση μεταξύ του πλατωνικού έρωτος και της αυτογνωσίας, την νεοπλατωνική ερμηνεία της πλατωνικής προσεγγίσεως της σχέσεως μεταξύ έρωτος, αυτογνωσίας, και Διαλεκτικής, στοιχεία για την στωική προσέγγιση της ηθικής παθολογίας και θεραπείας των παθών, προσεγγίσεις κορυφαίων Βυζαντινών φιλοσόφων και στοχαστών, όπως ο Μιχαήλ Ψελλός, ο Πλήθων (Γεώργιος Γεμιστός), ο Μάξιμος ο Ομολογητής, καθώς και εξαιρετικά ενδιαφέρουσες προσεγγίσεις που ανήκουν στο πολύτιμο πεδίο της Νεοελληνικής φιλοσοφίας.